Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών Bringing Crete Closer
Υπό την αιγίδα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο της International Symmetry Society στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, από τις 22 έως τις 29 Αυγούστου 2025.
Κατά την έναρξη του συνεδρίου, ο κ. Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, κ. Νίκος Καστρινάκης είχε την ευκαιρία να τιμήσει τον Πρώην Πρωθυπουργό της Νότιας Αυστραλίας, Δρ. Lynn Arnold, για το έργο του «Οι παράλληλες οδύσσειες συνάντησης του Νίκου Καζαντζάκη και του Albert Einstein» (The Parallel Odysseys of Encounter of Nikos Kazantzakis and Albert Einstein), καθώς και την Καθηγήτρια Φιλόσοφο, Δρ. Tatiana Denisova, για το έργο της «Περί της Ουσίας της Οδυσσειακότητας στον Όμηρο, τον Κ. Καβάφη και τον Ν. Καζαντζάκη» (On the Essence of Odysseyness in Homer, K. Cavafy and N. Kazantzakis).
Ακολουθεί, μεταφρασμένη στα ελληνικά, η τοποθέτηση του κ. Νίκου Καστρινάκη, στο Συνέδριο.
Αξιότιμε Πρόεδρε, Δρ. Dénes Nagy, και εκλεκτά μέλη της Διεθνούς Εταιρείας Συμμετρίας,
Εξοχότατε Πρώην Πρωθυπουργέ της Νότιας Αυστραλίας, Δρ. Lynn Arnold,
Αξιότιμη Δρ. Tatiana Denisova,
Αξιότιμε Γενικέ Διευθυντά, Άρχων Ιερομνήμων της Α.τ.Χ.Μ.Ε., Δρ. Κωνσταντίνε Ζορμπά, και εκλεκτά μέλη της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης,
Αγαπητέ Πρόεδρε και μέλη του Συλλόγου «Χαρίλαος»,
Κυρίες και Κύριοι,
Αρχικά, θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου που σήμερα βρισκόμαστε εδώ, στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στον ίδιο χώρο όπου, σε λιγότερο από έναν χρόνο, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών θα πραγματοποιήσει το μεγάλο Συνέδριό του για το 2026 με θέμα: «Η Κρήτη και οι Κρήτες του Σήμερα και του Αύριο».
Είμαι επίσης ιδιαίτερα ευτυχής που το παρόν συνέδριο τελεί υπό την αιγίδα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, καθώς ένας από τους βασικούς μας σκοπούς είναι ακριβώς η προώθηση τέτοιου είδους πρωτοβουλιών.
Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο όταν το πρόγραμμα περιλαμβάνει το συμπόσιο «Η Οδύσσεια στον Δυτικό Πολιτισμό: Επιστήμη, Τέχνη και Θρησκεία». Η Οδύσσεια, ένα θέμα που αγγίζει βαθιά εμάς τους απόδημους, αλλά και κάθε άνθρωπο, είναι συνυφασμένη με τις εμπειρίες και τη ζωή μας. Ο καθένας μας, και επιτρέψτε μου να πω, ιδίως εμείς οι απόδημοι, έχει ζήσει τη δική του προσωπική Οδύσσεια.
Όλες οι ενότητες, θα έλεγα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, ωστόσο, θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα, στο Πρώτο Συμπόσιο Καζαντζάκη–Αϊνστάιν, που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο αυτού του συνεδρίου. Θεωρώ ότι έχει τεράστια σημασία, και θα ήθελα, με την άδειά σας, να αναφερθώ λίγο περισσότερο σε αυτές τις δύο σπουδαίες παγκόσμιες προσωπικότητες, αληθινούς γίγαντες της ανθρωπότητας.
Ήμουν ακόμη μαθητής όταν η μητέρα μου μού χάρισε ένα πολύτιμο δώρο: πήρε από τη βιβλιοθήκη μας το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Καπετάν Μιχάλης» (Freedom or Death) και το έβαλε στα χέρια μου. Λίγα χρόνια αργότερα, μια φιλόλογος, σημειώστε το, η φιλόλογος μου, μου πρόσφερε μια αφίσα του Άλμπερτ Αϊνστάιν, εκείνη τη γνωστή, όπου ο μεγάλος φυσικός βγάζει τη γλώσσα του στον φωτορεπόρτερ. Είμαι βαθιά ευγνώμων και στις δύο, γιατί από εκείνες τις στιγμές ξεκίνησα να ασχολούμαι και με τον Καζαντζάκη και με τον Αϊνστάιν. Ίσως λίγο περισσότερο με τον Καζαντζάκη, αν και οι ανακαλύψεις του Αϊνστάιν γέννησαν τεχνολογίες που χρησιμοποιώ καθημερινά, ως επαγγελματίας στον χώρο της τεχνολογίας.
Ένα στοιχείο που με έχει πάντοτε εντυπωσιάσει, και που πιστεύω πως χαρακτηρίζει και τους δύο, είναι η εκπληκτική τους ικανότητα να υπερβαίνουν τον εαυτό τους, να αντικρίζουν τον κόσμο από μια ανώτερη, πιο καθολική προοπτική. Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί: Τι ακριβώς συμβαίνει εδώ; Πώς το καταφέρνουν; Γιατί το κάνουν; Και, τελικά, ποιοι είναι σε ένα βαθύτερο επίπεδο, πέρα από τις εντυπωσιακές επιδόσεις του καθενός στον δικό του τομέα;
Η δική μου απάντηση είναι ότι και στους δύο αναβλύζει μια πηγή ανιδιοτέλειας, ή, πιο σωστά, μια ανιδιοτελής και άνευ όρων αγάπη. Μια αγάπη για την ανθρωπότητα, για κάθε άνθρωπο, για τον συνάνθρωπο. Θα τολμούσα μάλιστα να την αποκαλέσω ύψιστη μορφή συμπερίληψης.
Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν, αλλά επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας τα εξής:
Ο Νίκος Καζαντζάκης, πέρα από τη γνωστή φράση «Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ», στο έργο του Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται δίνει τον ορισμό της αγάπης ως εξής:
«Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη.
Στη συμπόνια είναι δυο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει.
Στην καλοσύνη πάλι δυο, αυτός που δίνει και αυτός που δέχεται.
Μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνονται ένα.
Δεν ξεχωρίζουν. Το εγώ και το εσύ εξαφανίζονται.
Αγαπώ θα πει χάνομαι.»
Υπάρχει επίσης μια επιστολή που συχνά αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν και λέγεται ότι απευθύνεται στην κόρη του ή στη θετή του κόρη. Ίσως να μην έχει αποδειχθεί οριστικά ότι είναι δική του, ωστόσο, ακόμη κι αν δεν είναι, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι. Το περιεχόμενό της έχει ως εξής:
«Όταν πρότεινα τη θεωρία της σχετικότητας, πολύ λίγοι με κατάλαβαν και αυτό που θα αποκαλύψω τώρα για να μεταδώσω στην ανθρωπότητα θα συγκρουστεί επίσης με την παρεξήγηση και την προκατάληψη στον κόσμο. Σου ζητώ να φυλάξεις τα γράμματα όσο χρειαστεί, χρόνια, δεκαετίες, μέχρι η κοινωνία να προχωρήσει αρκετά ώστε να δεχτεί αυτό που θα εξηγήσω παρακάτω.
Υπάρχει μια εξαιρετικά ισχυρή δύναμη που, μέχρι στιγμής, η επιστήμη δεν έχει βρει μια επίσημη εξήγηση ως προς αυτήν. Είναι μια δύναμη που περιλαμβάνει και διέπει όλα τα άλλα, και βρίσκεται ακόμη και πίσω από οποιοδήποτε φαινόμενο που λειτουργεί στο σύμπαν και δεν έχει ακόμη εντοπιστεί από εμάς. Αυτή η παγκόσμια δύναμη είναι η ΑΓΑΠΗ.
Όταν οι επιστήμονες αναζήτησαν μια ενοποιημένη θεωρία για το σύμπαν, ξέχασαν την πιο ισχυρή αόρατη δύναμη. Η αγάπη είναι Φως που φωτίζει αυτούς που τη δίνουν και τη λαμβάνουν. Η αγάπη είναι βαρύτητα, γιατί κάνει μερικούς ανθρώπους να αισθάνονται έλξη για άλλους. Η αγάπη είναι δύναμη, γιατί πολλαπλασιάζει το καλύτερο που έχουμε, και επιτρέπει στην ανθρωπότητα να μην σβήσει στον τυφλό εγωισμό της.
Η αγάπη ξεδιπλώνεται και αποκαλύπτεται. Για την αγάπη ζούμε και πεθαίνουμε. Η αγάπη είναι Θεός και ο Θεός είναι Αγάπη.
Αυτή η δύναμη εξηγεί τα πάντα και δίνει νόημα στη ζωή. Αυτή είναι η μεταβλητή που έχουμε αγνοήσει για πάρα πολύ καιρό, ίσως επειδή φοβόμαστε την αγάπη γιατί είναι η μόνη ενέργεια στο σύμπαν που ο άνθρωπος δεν έχει μάθει να οδηγεί κατά βούληση.
Για να δώσω ορατότητα στην αγάπη, έκανα μια απλή αντικατάσταση στην πιο διάσημη εξίσωσή μου. Αν αντί για E=mc2, δεχθούμε ότι η ενέργεια για τη θεραπεία του κόσμου μπορεί να ληφθεί μέσω της αγάπης πολλαπλασιαζόμενη με την ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η αγάπη είναι η πιο ισχυρή δύναμη που υπάρχει, γιατί δεν έχει όρια.
Μετά την αποτυχία της ανθρωπότητας στη χρήση και τον έλεγχο των άλλων δυνάμεων του σύμπαντος που έχουν στραφεί εναντίον μας, είναι επείγον να θρέψουμε τον εαυτό μας με άλλου είδους ενέργεια…
Αν θέλουμε το είδος μας να επιβιώσει, αν θέλουμε να βρούμε νόημα στη ζωή, αν θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο και κάθε αισθανόμενο ον που τον κατοικεί, η αγάπη είναι η μία και μοναδική απάντηση.
Ίσως δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να φτιάξουμε μια βόμβα αγάπης, μια συσκευή αρκετά ισχυρή για να καταστρέψει ολοκληρωτικά το μίσος, τον εγωισμό και την απληστία που καταστρέφουν τον πλανήτη.
Ωστόσο, κάθε άτομο κουβαλά μέσα του μια μικρή αλλά ισχυρή γεννήτρια αγάπης της οποίας η ενέργεια περιμένει να απελευθερωθεί.
Όταν μάθουμε να δίνουμε και να λαμβάνουμε αυτή τη συμπαντική ενέργεια, αγαπητή Λίζερλ, θα έχουμε επιβεβαιώσει ότι η αγάπη νικά τα πάντα, είναι ικανή να υπερβεί τα πάντα και οτιδήποτε, γιατί η αγάπη είναι η πεμπτουσία της ζωής.
Λυπάμαι βαθύτατα που δεν μπόρεσα να εκφράσω αυτό που έχω στην καρδιά μου, που χτυπάει ήσυχα για σένα όλη μου τη ζωή. Ίσως είναι πολύ αργά για να ζητήσω συγγνώμη, αλλά καθώς ο χρόνος είναι σχετικός, πρέπει να σου πω ότι σε αγαπώ και χάρη σε σένα έφτασα στην απόλυτη απάντηση!.
Ο πατέρας σου, Άλμπερτ Αϊνστάιν»
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω πως, αν όλοι μας προσφέρουμε δώρα ανιδιοτελούς και άνευ όρων αγάπης, είτε μεγάλα, όπως το Βενιζέλειο Νοσοκομείο που δώρισε η Παγκρητική Ένωση Αμερικής στους ανθρώπους της Κρήτης, είτε μικρά, όπως ένα εγκάρδιο «καλημέρα», το θάρρος να παραδεχτούμε και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας για κάποιο λάθος, ή ακόμη ένα βιβλίο ή μια αφίσα, τότε, ο καθένας μας, μέσα από τις δικές του δυνατότητες, θα συμβάλλει ώστε ο κόσμος μας να γίνεται συνεχώς καλύτερος.
Συγχαρητήρια σε όλους για αυτό το συνέδριο και, σε όλους εσάς που βρίσκεστε εδώ, ένα θερμό ευχαριστώ.
Ν. Καστρινάκης
23 Αυγούστου, 2024
